ZPI to szczególny rodzaj planu miejscowego, który powstaje na wniosek inwestora, np. dewelopera planującego duże osiedle.
Co z tego ma mieszkaniec? ZPI daje gminie możliwość uzgodnienia z inwestorem, że wraz z dużą prywatną inwestycją powstanie także infrastruktura potrzebna nowym i obecnym mieszkańcom – np. droga, przedszkole, szkoła albo inne potrzebne rozwiązania.
Najprościej: jeśli duże osiedle oznacza setki nowych mieszkańców, gmina może powiedzieć: sama budowa mieszkań to za mało – trzeba też zadbać o ich obsługę.
Takie zobowiązania ustala się w umowie urbanistycznej zawieranej między gminą a inwestorem.
Jak wygląda ścieżka decyzji?
- Inwestor składa wniosek z propozycją inwestycji.
- Burmistrz prowadzi negocjacje i ustala warunki umowy.
- Mieszkańcy biorą udział w obowiązkowych konsultacjach społecznych i zgłaszają swoje uwagi.
Rada Miejska podejmuje ostateczną decyzję i uchwala (lub odrzuca) ZPI. ZPI jest więc narzędziem, które pozwala gminie powiązać rozwój prywatnych inwestycji z rozwojem miasta i potrzebami mieszkańców.
Dowiedz się więcej